ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΦΛΟΥΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ
(Από την συλλογή «Παιδικές Αναμνήσεις»)
Είχαμε στρώσει το νοικοκυριό μας (όπως κάθε φορά μετά από το μεσημεριανό φαγητό) κάτω από το τραπέζι της τραπεζαρίας: Θα παίζαμε «σπιτάκια», όταν χτύπησε το κουδούνι και μπήκε η Μέλλα, η αγαπημένη της θειά από την Πόλη.Ήρθε κοντά μας, γελαστή και καλωσυνάτη όπως πάντα, έσκυψε και μας έδωσε ένα δώρο. Μα τι δώρο!Ένα κουτί με διάφανο κάλυμα που άφηνε να δούμε μέσα χρυσά νομίσματα, το ένα πλάι στο άλλο!
Κοιτάξαμε η μια την άλλη με απορία, ενώ η Σόνια προσπάθησε να το ανοίξει για να πάρει στο χέρι της ένα...νόμισμα.Το έξυσε λίγο στην άκρη κι αυτό άρχισε να ...ξεφλουδίζει αποκαλύπτοντας το...χρώμα της σοκολάτας! Ξετρελαμένες δοκιμάζαμε και γελούσαμε ξεχνώντας το παιχνίδι που είχαμε ετοιμάσει να παίξουμε στο αγαπημένο μας στέκι κάτω από το στρογγυλό τραπέζι.|
Χρυσά φλουριά στα χρόνια της Κατοχής; Αν ήταν πράγματι χρυσά ίσως ήταν χρήσιμα για πολλούς αλλά για μας, τις πεντάχρονες εξαδέλφες, μάλλον άχρηστα.
