Ο ΠΑΝΣΕΣ, Η ΒΙΟΛΕΤΤΑ ΚΑΙ...
Ένα ερωτικό παραμύθι
Ένας Κάκτος! Αυτός, που ξεπρόβαλλε ξαφνικά κι απόσμενα ανάμεσά τους! Ζούσαν κι οι δυό μαζί, πλάι πλάι, σ' ένα όμορφο παρτέρι κοντά στη λίμνη με τις πάπιες. Μόλις έφευγε η κυρά της Νύχτας κι ο άρχοντας τ' Ουρανού ξεπρόβαλε πίσω απ΄το βουνό, εκείνη άνοιγε νωχελικά τα λουλούδια της, ενώ εκείνος πλάι της, έδειχνε το γελαστό πρόσωπό του, στην ημέρα που ξεκινούσε.
Περνούσαν όμορφα, πολύ όμορφα και τα μικρά παιδιά, που συνήθως έπαιζαν τα πρωινά πλάι στη λίμνη με το γεφυράκι και τις πάπιες να βολτάρουν, σταματούσαν πολλές φορές το παιχνίδι τους για να ρίξουν μια γρήγορη ματιά στο πρόσωπο του Πανσέ κι ονειρεύονταν! Να είναι και το δικό τους πρόσωπο γελαστό, όταν μια μέρα θα συναντούσαν ένα κορίτσι, όμορφο σαν τη Βιολέττα. Ώσπου, μυστικά, χωρίς να ακουστεί, ξεπρόβαλλε ξαφνικά ανάμεσά τους ένας μικρός ξένος. Όσο μεγάλωνε, τα μαλλιά του; ίδια... βελόνες κι η όψη του; χλωμή, δίχως χρώμα με λίγο κίτρινο, ίσως γιατί έβλεπε τον Πανσέ να γλυκοκοιτάζει τη Βιολέττα του και ζήλευε. Ζήλευε πολύ!
Ο άγνωστος μεγάλωνε, ψήλωνε ενώ τα...μαλλιά του, που όλο και πιο πυκνά γίνονταν, άρχισαν να μπαίνουν ανάμεσά τους. Μια μέρα λοιπόν καλοκαιρινή, καυτερή από τη θέρμη του ήλιου, ο Πανσές γύρισε λίγο προς την Βιολέττα του θέλοντας να την σκιάσει μα...αγγίζοντας τ΄ αγκαθωτά μαλλιά του άγνωστου ξένου, μαζεύτηκε και κλείστηκε στον εαυτό του.
Οι μέρες κυλούσαν.Η Βιολέττα δεν ήταν πια τόσο όμορφη όσο άλλοτε.Το χάδι της βροχής, μόλις ήρθε το φθινόπωρο, δεν ανακούφισε το μαραμένο της πρόσωπο ενώ ο Πανσές, κλεισμένος στον εαυτό του, ένιωθε να χάνει την ερωτική του συντροφιά. Ώσπου, ένα σιδερένιο, χέρι; μπήκε απρόσμενα, νωρίς το πρωί, ανάμεσά τους κι άρχισε να σκάβει βαθιά το χώμα χωρίς αναπαμό. Ήχος απότομος, βίαιος, τραχύς, που δεν έμοιαζε με το κελάιδισμα των πουλιών στο ξημέρωμα ούτε με τις μελωδικές στάλες της βροχής. Ο φόβος, άρχισε να φωλιάζει στα τρυφερά τους φυλλοκάρδια μα σαν ξημέρωσε μια καινούργια μέρα, ο άγνωστος ξένος με τα αγκαθωτά κιτρινωπά μαλλιά, είχε εξαφανιστεί! Ναι!
Τίποτα πια δεν τους εμπόδιζε να είναι και πάλι ο ένας πλάι στον άλλο!Χειμώνες και καλοκαίρια, άνοιξη και φθινόπωρο, ο γελαστός Πανσές και η πανέμορφη Βιολέττα του θα συνέχιζαν να ζουν μαζί, ελεύθεροι πιά, απολαμβάνοντας, γιατί όχι; τον «δικό τους» Παράδεισο!
